Ονειροπερπατήματα...

Ο τίτλος είναι η μοναδική λέξη που κέντρισε την προσοχή μου σε μια παλιά αφίσα στην οποία έπεσε το μάτι μου. Τσακίρικο, έτσι? Πέφτει μόνο σε αυτά που θα κάνουν το νου μου να φύγει έστω και για λίγα δευτερόλεπτα! Ο τοίχος ήταν γεμάτος με αφίσες από παλιές διαφημίσεις (μπορεί, δεν είμαι σίγουρη γιατί δεν τις πρόσεξα ιδιαίτερα) γεμάτες χρώματα, αλλά αυτή η συγκεκριμένη λέξη ξεχώρισε κι έτσι κατέληξε να είναι η έμπνευσή μου για σήμερα.

Σας έχει τύχει να είστε σε κάποιο χώρο, εκτός από το δικό σας σπίτι ή δωμάτιο, που θα σας κάνει να νιώσετε ζεστασιά; Αυτό έπαθα εγώ σήμερα! (Και για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι η πρώτη φορά..απλά πέρασε καιρός από την τελευταία φορά.) 

Ξύλινες βιτρίνες με παλιά ραδιόφωνα και μια παλιά ζυγαριά - την οποία απέφυγα να χρησιμοποιήσω - στην είσοδο αρχίζουν και φτιάχνουν το σκηνικό. (Παρένθεση: Όταν μετά από χρόνια καταφέρω να έχω το δικό μου σπίτι, πολύ θα ήθελαν να έχω μια γωνίτσα με παλιά αντικείμενα από εκείνα που χρησιμοποιούσαν οι γιαγιάδες μας, όπως το σίδερο που έβαζες κάρβουνο για να είναι ζεστό ή το πικάπ - έχει ο μπαμπάς μου ένα τέτοιο καταχωνιασμένο, και μόλις μάθαμε τον επόμενο κάτοχό του!) Πολύ ιδιαίτερη διακόσμηση στους τοίχους με πορτραίτα-φωτογραφίες, μια γωνιά γεμάτη με παλιά ρολόγια. Ζεστά χρώματα..Στο ταβάνι σκαλισμένες λεπτομέρειες και πάμε για το καλύτερο...ένας μικρός όροφος ξεπροβάλλει πίσω από την ξύλινη σκάλα. Πίνακες με πολύ ζωντανά χρώματα σα να βρίσκεσαι στη σοφίτα κάποιου καλλιτέχνη που έχει συγκεντρωμένα τα διάφορα έργα του. Τι πιο ζεστή ατμόσφαιρα;! Χρώματα, πολλά χρώματα! Και ο κάθε πίνακας ανήκει σε διαφορετικό δημιουργό. Δεν έχω καθόλου πείρα στη αξιολόγηση έργων τέχνης ασφαλώς, αλλά αυτό είναι κάτι που διακρίνεται εύκολα, έτσι;

Σε ένα τραπεζάκι ανοιχτό το βιβλίο των εντυπώσεων. Φεύγοντας διαβάζω βιαστικά το τελευταίο σχόλιο. Είναι σημερινό και λέει πως ο καθένας χρειάζεται έναν ιδιαίτερο χώρο για να φτιάξει το παραμύθι του. Όμορφο, έτσι; =)