Μια βόλτα πίσω στο χρόνο.

Σεπτέμβριος και ήδη η μέρα έχει γίνει αισθητά πιο μικρή. Έχει αρχίσει να σουρουπώνει. Μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, προσπαθείς να συγκεντρωθείς και να σταματήσεις να χαζεύεις. Μάταια όμως, γιατί αυτές οι μικρές φωτογραφίες που βρίσκονται εκεί γύρω σου παίρνουν το μυαλό και σε πάνε μια βόλτα πίσω στο χρόνο.

Χρώματα διάφορα. Άλλες γυαλίζουν καθώς πέφτει το φως επάνω τους. Άλλες πάλι έχουν αρχίσει να ξεθωριάζουν. Εδώ που τα λέμε, δεν κρέμονται εκεί και λίγο καιρό, κάθε φθορά είναι αποτέλεσμα φυσιολογικό, κάθε σκισιματάκι ή τσαλάκωμα ή τσάκιση είναι εκεί για να μετράει μέρες, εβδομάδες, μήνες, ίσως και κάποια χρόνια (δεν είμαστε δα και τόδο μεγάλοι πια!). Για να μη σχολιάσω τις τρυπίτσες στις διάφορες γωνίες τους και τα υπολείμματα από την κολλητική ταινία, τα οποία υποδηλώνουν αλλαγή θέσης, έτσι για να αλλάξει διαρρύθμιση το μεγάλο κάδρο με τις πολλές φωτογραφίες, για ποικιλία βρε αδερφέ! Αλλά έιναι όλες τους εκεί, για να σου θυμίζουν σκηνικά και καταστάσεις που πέρασες, πρόσωπα με τα οποία μοιράστηκες χαζά γελάκια, αστείες φάσεις, ταξίδια, προβληματισμούς, ανησυχίες. 

Στιγμές της ζωής σου που έχουν χαραχτεί στο άλμπουμ το δικό σου. Και καθώς συνεχίζεις το μικρό ταξίδι στο χρόνο, κάνεις στάση σε ένα τραγούδι που άκουγες όταν είχες κάνει το πρώτο σου μεθύσι, σε μια παραλία που είχες πάει με την παρέα που ήσουν κολλητάρι στο λύκειο, στις στιγμές απείρου γέλιου στα μπουζούκια με τους συμφοιτητές σου στο πρώτο εξάμηνο που κοροϊδεύατε τις γλαστρούλες που "άνοιγαν" το πρόγραμμα, διακοπές σε νησί-η μάνα σου, εγώ κι εσύ- κάπου παραπέρα βρίσκεις την πρώτη ορκωμοσία και να που σκάει μύτη ο πρώτος γάμος. Χα! Σ' την έφερα! Της ξαδέρφης σου είναι, μην αγχώνεσαι και δεν ήρθε η δικιά σου ώρα ακόμη! Πάρε μια ανάσα και χαλάρωσε! =) 

Δεν είναι πολλές αυτές που σε τριγυρίζουν γιατί οι περισσότερες βρίσκονται κάπου στον υπολογιστή σου, η εξέλιξη της τεχνολογίας φταίει! Για να μην αναφέρω τις πιο παλιές στα άλμπουμ κάπου στη βιβλιοθήκη. Αυτές θα τις δεις άλλη φορά...

Με κάποια πρόσωπα έχεις χαθεί γιατί έτσι τα φέρνει ο χρόνος. Κάποια όμως ξέρεις ότι θα είναι πάντα εκεί κι όχι μόνο στις φωτογραφίες. Κι αυτό είναι το μαγικό. Και σκας ένα χαμόγελο νοερά. Ουπς! Φανερά έγινε;!;! Ακόμη καλύτερα!